5 seconden uit het oog…. WEG!

IMG_7875

Ik was denk ik gewoon met de twee andere kinderen erg verwend. Die liepen ook wel van mij vandaan, maar hielden mij wel altijd in de gaten. Ik was er toen al snel achter dat ik me daar dus niet zo druk over hoefde te maken.

Tot de derde kwam….

Ik was bij de receptie van ons vakantiepark samen met Dex. Dex is 3 jaar en is een onwijs eigenwijs mannetje. Hij doet alles zelf en probeer hem maar niet te overtuigen dat jij het beter kan doen voor hem, want dan krijg je gewoon een dikke NEE ikke wil zelf doen! Er zit een kop op, om het maar plat te zeggen.

IMG_8218

Ik gok dat het ergens halve wegen de vakantie was. Het gevoel wat ik had was top. We haddenĀ heerlijk weer gehad en de kids waren geweldig! De sfeer was goed en we zaten in een flow!

Tot dat moment dan, en als je in een flow zat weet je dat pas achteraf. Ik liep samen met Dex naar de receptie. Ik ging een nieuw programma boekje halen en de ander 2 waren al volop aan het spelen in de grote indoor. Die zijn 5 en 9 en weten daar te blijven. Daar kun je afspraken mee maken, al moet je ze altijd in de gaten houden hoor! Die twee blijven daar gewoon. Die moeten mama, papa, opa, oma en noem maar op zien. Dat is altijd zo geweest en zo gebleven. Zij vertellen mij waar ze zijn en zij houden de tijd en/of bekende in de gaten. En natuurlijk let je zelf ook op, maar echt ben ze nog nooit kwijt geweest. Ik was verwend.

Dat is dus onwijs heerlijk en ik dacht dat ik ze zo dus opgevoed had. Maar geloof me ik weet nu dat, dat dus echt verschillend is per kind. Want de een wil die veiligheid voelen en de ander denk (en dat geloof ik echt) hey jij wilde mij, dus jij houd mij maar in de gaten. Dikke doei!

IMG_7898

Het is een stukje persoonlijkheid dus.

Maar goed. Ik zette Dex in een bewegende auto daar en draaide me om: Ik zou graag een nieuwe programmaboekje willen hebben. Ik draaide me weer om en Dex zat fijn in zijn auto te lachen. Hier is hij hoorde ik een vrouw zeggen en wederom draaide ik me om. Ik pakte het boekje en stopte hem in me tas. Dank je zei ik nog en draaide me weer om naar Dex.

WEG!

De auto was leeg. En geloof me dit gevoel kende ik na meer dan 9 jaar kinderen NIET! Maar jeetje wat erg!

Oke Jes rustig blijven. Hij zit in de indoor bij de andere twee. (er is water Jes overal water!) nee rustig blijven. We gaan nu naar de indoor. Shit… Dex waar ben je, Dex! Milan en Roan is Dex hier. Nee! Wat nee! Ow water hij ligt daar, nee doe normaal Jes! Rustig blijven! Ja maar hij is druk, nergens bang voor, water! Nee! Stop! Zoeken!

Ik ben als een gek naar buiten gerend. nergens! In de indoor niet, buiten in de speeltuin niet! Bij het water niet! Nee hij ligt er in Jes, kan niet anders! Stop! Nee, zoeken!

Geel shirt Jes, blonde haren…. kan niet missen! Ow overal water wat als ik straks daar een geel shirt zie drijven! Wat als ze hem pas volgende week vinden! Wat als…… Ow mijn god hij is dood! Ik weet het zeker!

Ja mensen ik raakte letterlijk in paniek. En dat had ik niet verwacht van mezelf! Ik bleef niet rustig en cool zoals ik gedacht had, nee ik raakte in paniek! Kreeg bijna geen lucht meer dacht aan alle keren dat ik onaardig had gedaan tegen hem, niet de lieve mama was geweest. Ik was gewoon in paniek! Huilend heb ik na 10 minuten mijn man gebeld.

Ik ben hem kwijt! Al 10 minuten! Ik zei trouwens een uur maar dat was voor mijn gevoel zo. En ik ben gewoon heel goed in overdrijven, maar dat is een geheimpje, niet doorvertellen hoor! Hij kwam 10 minuten later ook gewoon rustig aanfietsen, met een blik van, heb je haar weer!

Ik gok dat ik hem in totaal 15 minuten lang kwijt ben geweest. En jullie begrepen natuurlijk vanaf het begin al wel dat ik hem gewoon weer gevonden heb.

Ineens zag ik hem staan, voor het trapje! Het trapje naar beneden, naar de visvijver, ja inderdaad bij het water! Waar gelukkig wel 5 mensen zaten te vissen en hem al aan stonden te kijken zo van, wat doe jij hier alleen!

Blonde haren en een geel shirt. Hij stond daar ineens weer. Ik dacht zo en nu word mama even heel boos!

Ik ben heeeeeeeeeeeeeeel boos naar hem toegelopen en pakte hem vast.

Ik gaf hem een dikke knuffel en veeeeeel kusjes. Ow lieverd hier ben je! Mama houd van je weet je dat? Ja! Was zijn antwoord. Love you to! (dat zeggen ze allemaal hier) En ik kreeg een dikke knuffel terug.

11694289_850211891731006_1792994713_n

Toen ben ik gaan huilen, geloof me. Ik was echt zo gelukkig! Opgelucht…… jeetje….

Ik kan me niet voorstellen als je kindje echt weg is, dat je hem of haar nooit meer levend terug ziet. Ik was zo in paniek! Ik had alle nare ideeen al in mijn hoofd voorbij zien komen. Ik had hem zelfs al zien liggen in het water. En dat is een kant van mij die ik nooit had verwacht. Ik raak nooit in paniek…

Ja tot ik dus 1 van mijn kinderen kwijt ben. Dan komt er pure paniek. En dat in maar 15 minuten! In die 15 minuten ben ik volgens mij ook 15 jaar ouder geworden.

Achteraf, ja… Dan had ik meteen de medewerkers daar op de hoogte moeten stellen, meteen Gert moeten bellen. Maar ik ben als een kip zonder kop het park door gaan rennen. Zo gek! Een kant van mezelf die ik nog nooit ontmoet had! Ik weet hoe Dex is, en achteraf (altijd achteraf he) had ik kunnen weten dat ik hem nog niet 1 seconden uit het oog had moeten laten. Maar achteraf is makkelijk praten…. tja en achteraf is niets meer dan achteraf.

Dex is gewoon niet zoals die andere twee. En dat is alleen maar mooi. Want niemand is het zelfde en dat maakt je zo bijzonder mooi. Dex moet ik in de gaten houden want hij doet het niet. En dat weet ik.

Soms word een gewoonte zo eigen gemaakt dat je vergeet hoe het ook anders zou kunnen. En dat kan positief zijn maar zeker ook negatief uitpakken. Ik ben weer even met mijn neus op de feiten gedrukt.

5 seconden… Meer heb je niet nodig om je kind kwijt te raken.

10645104_691834190902111_4866276935282685063_n

 

 

Reacties (2)

  1. Henrike Laning

    Ik kan me wel voorstellen hoe je geschrokken bent zeg! Het overkomt mij ook weleens, maar Dunya is groot, kan zwemmen en loopt inmiddels niet meer in zeven sloten tegelijk. Maar toen ze kleiner was, heb ik wat momenten gekend dat ze gekke dingen deed. Dat ik nog niet grijs ben is eigenlijk best bijzonder. Dus ja ik snap dat je een hartverzakking krijgt en wat heb je het goed aangepakt toen je hem terug vond. Ik dacht even oh nee, niet boos worden, toen ik aan het lezen was. šŸ˜‰ Maar ik zou denk ik ook niet meteen personeel inschakelen. Eerst goed in de omgeving kijken, maar met een kind van drie is het anders. Dus de volgende keer even diep ademhalen en dan de receptie om hulp vragen. Als ze buiten gaan roepen “Bollo is hier!” dan komt ie vast zo aanhollen. :)

    Reageren
  2. Sheila

    Ik moet er niet aan denken om mijn boef kwijt te raken!! Het kan inderdaad heel snel gaan. Hij heeft je in ieder geval weer scherp gehouden.

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>